پيش‌گفتار سومين كنگره فرهنگى است كه خداوند متعال توفيق انعقادش را به مؤسسه محترم مطالعات و تحقيقات فرهنگى موهبت فرمود . اين توفيق ربانى و مزيد نعمت ، جزاى شكرى است كه مؤسسهء مذكور از طريق نشر معارف اسلامى از خود ابراز داشته و مشمول مژده الهى : « لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ » گرديد ، و ما نيز به حكم « اشكركم‌للَّه اشكركم للناس » از مؤسسه محترم و عزيزانى كه در انتشار معارف تحمل رنج و زحمت فرموده‌اند ، شكرگزار و مزيد نعمت روزافزون را برايشان خواستاريم . موضوع مورد بحث اين‌جانب « نظريه خلق جديد در عرفان اسلامى » است ، و از آن‌جا كه اصيل‌ترين منابع معرفت و عرفان اسلامى ، قرآن مجيد است ، مىتوان گفت : موضوع بحث ما « خلق جديد » در منطق قرآن است ، و خوشبختانه عنوان « خلق جديد » حدود هشت بار در چندين سوره از قرآن كريم آمده ، و معناى آن با تعبيرات ديگر در سور بسيارى مورد بحث واقع شده است كه نمونه‌اى از هر دو طايفه آيات ذكر و ترجمه مىگردد : در آغاز سورهء مباركهء رعد بعداز ارائه آسمان‌هاى بىستون برافراشته ، و استيلاء بر عرش تدبير ، و تسخير درخشندگان در تكميل بشر ، و گسترانيدن بستر و گهواره زمين و حفظ اعتدالش با كوفتن ميخ‌هاى رواسى بر دامنش و اجراى انهار و ايجاد همه نوع ثمرات ، و شيرين ساختن عصارهء تلخ و ترش و غوره به ميمنت اسم جميل ، و بالندگى